پهلوی یا پارسی میانه، زبان نوشتاری و درباری ایران در روزگار اشکانیان و ساسانیان است؛ پیوندگاه پارسی باستان و پارسی دری. نوشته‌های آن با دبیره‌ای برگرفته از آرامی نگاشته شده و بسیاری از واژه‌های پارسی امروز ریشه در همین زبان دارند.
نوشتار سرچشمه زبان پهلوی هنوز در دفتر نیست.
