زادن رستم

هنگامی که زمان زادن فرزند رودابه فرا رسید، درد و رنج او چنان سخت شد که بیم جانش می‌رفت. زال که درمانده بود، پر سیمرغ را به یاد آورد؛ همان پرهایی که هنگام جدایی از پرورش‌دهندهٔ خود گرفته بود. او پری را سوزاند و سیمرغ فرا رسید. سیمرغ راهی شگفت برای بیرون آوردن کودک نشان داد و دارویی برای آرام‌کردن زخم به آنان آموخت. کودک تندرست زاده شد و رودابه نیز از خطر رست. نوزاد چنان درشت‌پیکر بود که نام رستم را بر او نهادند. رستم از همان کودکی نیرویی کم‌مانند نشان داد و بعدها به پهلوان بزرگ ایران بدل شد. داستان زادن او، پیوند خاندان سام با سیمرغ را استوارتر می‌کند؛ پیوندی که در دشوارترین روزهای زندگی رستم بار دیگر به یاری او می‌آید.