رستم و اسفندیار

اسفندیار، پسر گشتاسپ، پهلوانی نامدار و رویین‌تن بود. گشتاسپ به او وعدهٔ پادشاهی داد، اما پیش از واگذاری تخت فرمانی دشوار بر دوشش گذاشت: رستم را به بند کشد و نزد شاه آورد. اسفندیار به سیستان رفت و از رستم خواست بی‌جنگ تسلیم شود. رستم بند را ننگ می‌دانست و کوشید با گفت‌وگو از نبرد جلوگیری کند. هیچ‌یک از خواستهٔ خود دست نکشید. در نبرد، تیرهای رستم بر تن رویین اسفندیار کارگر نبود و رستم و رخش زخم برداشتند. رستم به یاری سیمرغ درمان شد و از راز آسیب‌پذیری چشم اسفندیار آگاه گشت. فردای آن روز تیری از چوب گز به چشم اسفندیار زد و او را از پا درآورد. اسفندیار در واپسین دم، سرنوشت خود را بیش از همه از نیرنگ پدر دانست و پسرش بهمن را به رستم سپرد.