رستم و اکوان دیو

در روزگار کیخسرو، جانوری شگفت گله‌های ایران را آشفته می‌کرد. رستم برای یافتنش راهی شد و دریافت با اکوان دیو روبه‌روست؛ دیوی که گاه به شکل گورخر پدیدار می‌شد. رستم چند بار خواست او را بگیرد، اما دیو از دستش گریخت. سرانجام اکوان رستم را در خواب یافت، زمین را از زیر او کند و پهلوان را به هوا برد. دیو پرسید او را به کوه بیندازد یا دریا. رستم که می‌دانست دیو وارونهٔ خواسته‌اش رفتار می‌کند، گفت کوه را برمی‌گزیند. اکوان او را در دریا افکند. رستم شناکنان خود را نجات داد، به خشکی رسید و در پی رخش و دیو رفت. پس از جست‌وجو، اکوان را یافت و در نبرد کشت. این داستان از آزمونی می‌گوید که در آن زور بازو به‌تنهایی بسنده نیست و زیرکی نیز به کار می‌آید.