جمشید و فرّه شهریاری

جمشید پس از تهمورس به پادشاهی رسید و در آغاز فرمانروایی‌اش روزگاری آباد پدید آورد. مردم را به گروه‌های گوناگون کار و پیشه سامان داد، ساخت جنگ‌افزار و پوشاک را گسترش داد و به ساخت خانه‌ها و کاخ‌ها پرداخت. در روزگار او آسایش فزونی گرفت و جشن نوروز با نشستن جمشید بر تختی درخشان پیوند یافت. اما شکوه و توانایی، کم‌کم دل او را دگرگون کرد. جمشید همهٔ دستاوردها را از خود دانست و از اندازه گذشت. فرّهٔ شهریاری از او روی گرداند و مردم نیز از فرمانش دل بریدند. ضحاک از این آشفتگی بهره برد و بر تخت ایران نشست. جمشید گریخت و پس از سال‌ها سرگردانی به دست ضحاک کشته شد. داستان جمشید از آبادانی و توانگری آغاز می‌شود و با غروری پایان می‌گیرد که پادشاه را از مردم و بخت خویش جدا می‌کند.