اصفهان (سپاهان / جی)

شناسنامه تاریخی، فرهنگی و ریشه‌شناختی

سپاهان / جی (اصفهان)

کانون سپاهیان در روزگار ساسانی و یکی از پایگاه‌های بزرگ ایران‌شهر؛ پس از تاخت‌تاز تازیان نیز جایگاه دبیران و دانش‌پژوهان پارسی ماند.

«سپاهان» از «سپاه» و پسوند جای‌نما است، به چم جایگاه سپاهیان؛ در زبان تازی به ریخت «اصفهان» درآمد.

گز، بریانی و پسته این دیار؛ نام «پسته» از پارسی به زبان‌های جهان راه یافت (پیستاچیو).

قلم‌زنی، خاتم، مینا و زری‌بافی؛ نگاره‌های بته‌جقه و درخت زندگی.

ابن‌سینا (پورسینا) در همین کرانه بالید و آموزاند؛ دبیران و چامه‌سرایان پارسی‌گوی بسیار.

پل‌سازی، آبراه‌سازی و مهرازی ایرانی که به جهان الگو داد.

پاسداری از مرزهای بومی و پاسداشت فرهنگ و زبان پارسی در گذر روزگار.

سرچشمه: دفتر آگاهی درون‌برنامه‌ای (دانشنامه ایرانیکا، شاهنامه و دو قرن سکوت).